เป็นห่วงรู้มั๊ย
posted on 21 Nov 2007 18:51 by red-pigหมูแดงที่รัก
แด่ค่ำคืนที่แสนยาวนาน ..
สำหรับคนที่ไม่อาจจะข่มหรือสะกดความรู้สึกให้หลับใหลไปกับช่วงเวลาของการพักผ่อนได้
มันคงจะเป็นเรื่องธรรมดาสำหรับฉันไปเสียแล้ว ...
มันไม่ใช่เรื่องเลวร้ายอะไรนัก ... และมันก็อาจจะไม่ได้ทำให้ทุกๆอย่างดีขึ้นมาได้
แค่ .. อยากนั่งนึกและคิดเกี่ยวกับทุกๆอย่างที่เกิดขึ้นระหว่างวัน ..
ในเวลาช่วงนั้น .. ฉันอาจจะนั่งอยู่กับแก้วเหล้าและบุหรี่ ...
แต่ในเวลาช่วงตอนกลางวัน .. ฉันนั่งอยู่กับกาแฟและบุหรี่แทน
ทั้งสองบริบท ...
ฉันเพียงแค่อยากจะให้ตัวฉันเองอยู่ได้กับความเงียบเหงาและต่อต้านกับสิ่งที่คุกคามจิตใต้สำนึก
ไม่มีเหตุผลอื่นใดมากมายไปกว่านี้ ...
ฉันนับลมหายใจและคิดถึงเธอจนถึงเช้า .. และคิดติดตลกว่าเธอนอนหลับไปได้อย่างไร
ในเมื่อมีใครคิดถึงเธอหนักออกอย่างนั้น
... คิดถึงโดยที่ไม่มีโอกาสบอกความคิดถึงนั้นออกมาให้คนคนนั้นได้รับรู้
แล้วเค้าจะรู้มั้ยนะ ... คำตอบคือ .. ไม่มีวันรู้หรอก !!!
แต่ฉันก็มีความสุขที่จมอยู่กับความรู้สึกนั้น .. คงจะเหมือนกับใครๆที่อยู่ในโลกส่วนตัวของแต่ละคน
โลกของฉันอาจจะหมองหม่นกว่าคนอื่นๆ .. ด้วยหลายเหตุผลประกอบกันขึ้นมา
ฉันไม่มีบทเพลงมอบให้แทนความรู้สึก .. เพราะเพียงรู้สึกน้อยใจที่ “ เหล่านั้น ” อาจจะไม่เป็นบทเพลงของฉัน
และเมื่อเธอเปิดฟัง .. เธออาจจะคิดถึงใครคนนั้นนั้น ... หรือคนอื่นๆก็เป็นได้
ฉันไม่สามารถเป็นเจ้าของเพลงทุกๆเพลงที่มันจะสื่อความหมายได้ถึงใจ
ที่ฉันเข้าใจคือเพลงก็คือเพลง .. ซึ่งไม่อาจทดแทนจิตใจของฉันได้
หากจะได้ก็คงไม่เติมเต็มนัก .. นอกเสียจากที่ฉันจะเขียนมันมาเพื่อเธอโดยเฉพาะ ...
สำหรับฉัน .. การฟังเพลงหลากหลายที่มีคนนำพามาให้เธอ ..
มันเป็นการฆ่าตัวตายชัดๆ ไม่ว่าเพลงๆนั้นฉันจะมักคุ้นกับมันสักแค่ไหน
.. เหมือนดั่งที่ได้อ่านจดหมายหรือบทความที่เธอเขียนไว้เพื่อใคร
มันเจ็บพิลึก .........
แรกที่มีดแหลมกรีดผ่าน ... มันจะไม่เจ็บเท่าที่หลังจากนั้นมันทำหน้าที่ของมันต่อไป
และคงจะเจ็บมากลงไปอีก ...
แค่ความรู้สึกที่บอกผ่านกลางคืนที่แสนเงียบเหงา ...
และโปรดอย่านำพามาเป็นข้อพิพาท ..
รักและคิดถึง
ณ. ปฐม
edit @ 30 Jan 2008 12:59:35 by redpig