ฝากความคิดถึงไปกับลมหนาว

posted on 19 Dec 2007 17:52 by red-pig

หมูแดงที่รัก และแสงแดดที่สีชัง

...สำหรับคนที่รอคอยที่จะได้พักผ่อน...จากเรื่องราวต่างๆมากมาย...ที่พัดพาเข้ามาเหมือนพายุ กระนั้นก็ตาม สุดท้ายแล้วก็เปียกปอนไปด้วยเม็ดฝน...ชุ่มฉ่ำและหนาวเย็นไปในดวงใจ

ขณะนี้คือเสียงหนึ่งของความคิดถึงจากเชียงใหม่...

...แรกเริ่มที่รักเธอ เมื่อใบของดวงจำปาผลิ...และดอกดวงจำปาหลากสีเผยโฉมให้แมลงภู่ดอมดมในกลิ่นหอมปนเศร้าของมัน...ล่วงเลยมาถึงวันที่เหล่าใบไม้นั้นร่วงฝอย...และต้นดวงจำปา...ก็จะเก็บตัวเงียบรอคอยหยาดฝนในฤดูกาลต่อมา...มันยังชูกิ่งก้านตามแบบฉบับที่มันมี...เราต่างระรื่นตากับใบเขียวชอุ่มของมัน หากแต่เคยสังเกตสักนิดมั๊ยว่า กิ่งก้านที่เหลือจากการจากลาของใบไม้นั้นมันเงียบเหงา...และเศร้าเพียงใด...แต่ฉันมองอย่างไรมันก็ยังสวยงาม...และยิ่งสวยงามมากขึ้นเมื่อมันยังคงอยู่ได้...ชูกิ่งที่แข็งแรงไม่แยแสต่อแสงแดด...มันคงจะเก็บตัวเงียบรอความชุ่มชื้น...เพื่อจะอวดโฉมอีกครั้ง...เหมือนว่ามันจะเหน็ดเหนื่อยกับการผลิดอกออกใบที่ผ่านมา และก็มาถึงเวลาที่เราเองก็ไม่รู้ว่า...ดวงจำปาต้นไหนผลิดอกสีอะไร...หรือว่าเราทำเป็นลืม...เพื่อที่จะได้ตื่นตากับมันเมือถึงเวลาผลิดอกอีกครั้ง แต่มีบางอย่างที่ยังคงติดตรึงอยู่ในหัวใจของฉันไม่เคยเปลี่ยนแปลง นั่นคือ "กลิ่นหอม" ปน"เศร้า"ของมัน ...สิ่งนั้นทำให้ฉันตื่นตาตื่นใจมากกว่าสิ่งใดๆ...เพราะกลิ่นนั้นมักจะทำให้ฉันจมอยู่ใน"ความรัก" มันมักจะทำให้ฉันหลับใหลไปกับความถวิลหา...ดวงใจของฉันกับความหอมอบอวล...กลิ่นกายของหญิงที่รัก...ฉันจึงไม่ต่างอะไรไปจากแมลงภู่เหล่านั้น...ยังคงบินวน...และรอคอย...แมลงภู่เหล่านั้นจะมีน้ำตาเหมือนฉันบ้างหรือเปล่า...และจะมีความรักดุจดังความรักของฉันบ้างมั๊ย....

+++

...ในค่ำคืนที่เงียบสงัด...กลางถนนสายเปลี่ยว...ที่เคยมีชีวิต สว่างไสวด้วยแสงไฟและผู้คน...บัดนี้เหลือแต่เพียงความเงียบเหงา...มีเพียงแสงจากเดือนเสี้ยว...และหมอกเหมยร่วงพรู เม็ดละอองฝอย ยากนักจะเห็นด้วยตา...แต่สัมผัสได้จากความเย็นที่คืบคลานมาสัมผัสผิวกาย...หญิงชายเดินจูงมือ...อบอุ่นอยู่ในหัวใจมากมายนัก ... ครั้นแล้วโผกายกอดกัน...เหมือนจะผสานร่างให้เหลือหนึ่งเดียว...พร่ำคำรัก...และรสจูบที่ละมัย...อยู่กลางถนนที่เงียบสงัด...ในเมืองปายที่หนาวเย็น...

...แด่คนที่ยืนรอเธอที่หัวสะพาน...ยืนรอเธอกลับมา...ฝากสวัสดีเธอด้วย...

รักเธอทุกลมหายใจ

ปล1. ขออนุญาตเจ้าของจดหมายฉบับนี้ด้วยค่ะ หวังว่าคงไม่ทำให้เกิดความเสียหายแต่ประการใดนะคะ

ปล2.มันจะเป็นความทรงจำที่ไม่มีวันลบเลือนไปจากใจของดิฉันค่ะและทำให้ดิฉันมีความสุขทุกครั้งที่

ระลึกถึง my frozenletter

หมูแดง